از آشنائی با شما خوشبختم .

معاملات ده ها ميلياردی هاشمی رفسنجانی و شرکا در بورس تهران

هر که سهمش بيشتر، مخالفتش با آزادی مطبوعات بيشتر


روزنامه همشهری نوشته است: « بنياد الزهرا بعد از خريد کارخانه مهرام، کارخانه مينو را هم که قديمی ترين و بزرگترين کارخانه شکلات سازی ايران است به قيمت 24.5 ميليارد تومان خريداری نموده است. نشريه «ارزشها» وابسته به جمعيت دفاع از ارزشها در شماره 63 خود از خريد سهام «لاستيک دنا» توسط «بنياد فاطميه» که رياست سابق قوه قضائيه عضو هيئت امنای آن است خبر داده بود. نام بنياد فاطميه قم را در خبری ديگر که در فوق درج شده بود نيز ملاحظه کرديد. هفته نامه ارزشها مدعی شده بود که سهام لاستيک دنا به مبلغ صد ميليون تومان و به صورت اقساط فروخته شده است. در حاليکه قيمت کارشناسی اين کارخانه ده ميليارد تومان بوده است. اين نشريه افزود « بدين ترتيب بنياد الزهرا صاحب کارخانه های مهرام، چسب رازی، لاستيک دنا، و شکلات مينو شده است.»

بنياد الزهرا که بنا به گزارش بورس تهران فقط در دوماه گذشته با پرداخت 40 ميليارد تومان چندين بنگاه بزرگ صنعتی کشور را خريداری کرده متعلق به خانواده های سه امام جمعه تهران، آقايان هاشمی رفسنجانی، احمد جنتی و محمدی يزدی است. اين سه خانواده بهمراه بيت خامنه ای و بيت واعظ طبسی و خانواده های عسگر اولادی، باهنر و لاريجانی از دشمنان شماره يک رسانه های مستقل محسوب می شوند و به بهانه دفاع از ارزشها عليه هرگونه اطلاع رسانی غير حکومتی مدام توطئه می کنند، اينک سالهاست که ثروت های ملی را غارت می کنند و البته سهم کوچکی از آن را نيز به عوامل خود در قوه قضائیه و گروه های فشار و دسته جات مزدور رد می کنند. تا آنها با پرچم دفاع از اسلام به گروه ها و چهره های دگرانديش و اصلاح طلب حمله کنند. از همين جا می توان به اين معادله ساده رسيد که هر چه سهم آخوندهای حاکم در غارت ثروتهای ملی بيشتر باشد درجه دشمنی آنها با اطلاع رسانی آزاد بيشتر است. از همينجا می توان اين حقيقت ساده را برای هرکس که می خواهد بفهمد توضيح داد که بدون آزادی مطبوعات و آزادی انتقاد مبارزه با مفاسد اقتصادی در ايران محال است، محال. و بنابراين وقتی علی خامنه ای مطبوعات را سرکوب می کند و همزمان از ضرورت مبارزه با فقر و فساد سخن می گويد دروغ می گويد، دروغ.

ای کاش می توانستم مثل تو باشم . آن قدر تلخی تلنبار شده دارم از روزهای مدرسه که قشنگی روزهای خوب دبستان يادم رفت ! خوب شد يادم انداختی ...

منم هی دلم اول مهر می خواد ، هی دلم برای اون لباسای بی قواره و شلوغی کردن تنگ می شه ..

نمی دونم چرا اون قسمتیش که اول مهرها زارررررر می زدم که از مدرسه رفتن بدم میاد و اونهمه تحقیری که توی مدرسه می شدیم ، هرروز برام کمرنگ تر می شه
فراموشی چیز خوبیه
حسرت گذشته رو خوردن هم انگار جزئی از ماست.

مرسی بابت لینک ، من تنبل تر و خنگ تر از اونم که لینک دادن بلد باشم :)

مرسی از لينک...با اين فيلتری که وبلاگ من شده..بيا وبا ای نراحی قشنگت.يه قالب بساز من دات کام شم..از شر فيلترين راحت بشم....

بر تو هم مبارک با اين همه احساس زيبا و لطيف .