رويايی عزيزم .
نامت را هم نمی دانم .
برای عرض ادب آمدم .
عزيز قبلا؛ هم شرمنده کردی و پيغامی برايم گذاشتی و فکر می کنم به بازديدت هم آمدم برای نوشتن . اما با سکوت از اينجا می روم
اکثر اوقات وبلاگت را می خوانم .
شاد باشی . راوی

الناز جان:
ممنونم. اما حالا ما نمی دونیم انتشار این آدرس به نفع فیلترینگ هست یا ضررش. عده ای معتقدند که نباید آدرس را در بلاگ ها اعلام کرد . شاید سایت اصلی را هم فیلتر کنند.

خورشيد بر بام خانه ما هم زار ميگريست...

تاثير اين عکس از صد مقاله هم بيشتره. ديگر به چه اعتماد کنيم؟ سقف خانه هايمان که با زلزله خاکمان ميکند يا ديوارهايش که آتش از آن گذشته ذوبمان ميکند... به زمين دلخوش باشيم يا هوا؟ هوايی که از آن سقوط ميکنيم و قطعه قطعه ميشويم. روحشان شاد اين به زور شهيدان!

اگر هنوز اسير سد فيلتر هستيد با استفاده از اين شيوه می تونيد به طرز حيرت آوری ازش عبور کنيد. توی وبلاگم نوشتم حتما براتون مفيد خواهد بود.

مهشید گل:
مسلمن حرف تو حقیقتی تلخ است.
با دادن عناوینی مثل شهید به کسانی که در اثر سهل انگاری خودشان به کام مرگ فرستاده شدند !!! می خواهند بوی گند این عمل احمقانه شان را کمتر کنند.
افسوس

رویا پرداز عزیز م ، به من بگو به درجه رفيع شهادت نائل آمد یعنی چه ؟
مگر در سقوط هواپيما کسی شهيد ميشه ؟
فقط من هستم که حرف اين دوستمان را نميفهمم ؟
ميفهمم که دردمند است. اما نميفهمم چرا به حرفهای اينها که سعی ميکنند با شهيد خطاب کردن اين قربانيان مسئله را ماست مالی کنند تن ميدهيم.
اينها قربانی جنايت شدند. اينها شهيد نيستند .

عجب مطلبايی.
چی نوشته بود اين گلناز.

ای بابا چرا اسمم وارد نميشه ؟؟

قشنگ بود و تلخ.
:(

:(

رويايی عزيز، زيبا بود. در واقع تعبير زيبايی از اين حکايت درد آور بود. چه بايد کرد.بگذريم. برقرار باشی عزيز.