من زمانی که ايران نبودم از فمنيستهای ايرانی که ديد دوگانه و بدی دارند و جايی که چيزی ميخواهد زنانه می انديشند و جايی که بايد کاری کنند ناگهان زن می شوند و لوندی می کنند متنفر. اما الان تو ايران اينقدر تحت فشاريم که برای کمی آزادی بايد جنگيد ! آزادی که نه برای کمی ديده شدن ! برای کمی در نظر آمدن ! برای بودن و وسيله نبودن !

مرسی پسرک رویائی عزیزم.

اسکارلت جان:
از لطفت ممنونم.
موفق باشی

=== دنباله

من ميخواستم اين کامنتو نو وبلاگ لندنی هم بدارم اما نشد کامنت منو نميگيره .

درود بر مرد ايرانی که از آزادی زن ايرانی نميترسه . اين نشوندهنده اعنماد به نفس بالا و عقلانيت اينجور مرداست.

آفرين به اين انديشه پاک و زلال شما ! موفق باشين .

به اميد آن روز
حتی اگر نباشد...

من را نیز از همراهان خود بندانید.

خوشحال ام که ما به يک زبان سخن می گوييم در دوره ای که کمتر چنين اتفاقی می افتد و اميدوار به اينکه بتوانيم کاری از پيش بريم ٬ هر چند اندک باشد ... موفق باشی