بی‌نام عزیز: بعضی وقت‌ها واقعن نمیشه عادی نوشت. هر کس که از ایران رفته چیزهایی را بدست می یاره و چیزهایی رو از دست می‌ده تمام ماجرا اینه. باید ببنی کجا دست آوردهات بیشتره

سولاتژ عزیز: مرسی لطف داری

از وقتي كه مي خواستي بري سربازي اينجا رو مي خونم و خيلي دوستش دارم. با بعضي از پست هاي دختر بازيت! خيلي حال نمي كنم ولي كلا اينجا رو خيلي دوست دارم و مخصوصا پست هاي سبزت رو. خوب و موفق باشي ممنون

نه! اون ماجرای انتخابات که خودش پره زندگی‌ بود، هنوزم هست...تازه اون وقتها وقتی‌ عادی مینوشتی دوستت نداشتم!

راستی‌ یه پیشنهاد بی‌ ربط: از ایران نرو... بمون...اگه همه برن که هیچی‌ درست نمی‌شه!

(من خودم درسم تمام شه حتما خیلی‌ صفت تصمیم گرفتم که برگردم)

ضمنا خیلی‌ معذرت بابت حرف بیربط، اما خیلی‌ توی دلم مونده بود بهت بگم

نگار جان: لطف داری. ممنونم

بی‌نام عزیز: شاید حق با تو باشه. خودم متوجه شدم که ماجراهای بعد از انتخابات خیلی تو ذوق ما زد. ما هم خیلی حواسمان باید به حواشی سیاسی اون می‌بود و از سبز بودنمون می‌نوشتیم و هم این سبز بودن رو زندگی می‌کردیم. تا جایی که کمی شاید حواسمون پرت سیاست شد. اما به قول میرحسین: من همون آدمم ... :)

من ۳ ساله که هر روز اینجا رو میخونم،...درک خیلی‌ ظریف و حساسی داری از دنیای اطرافت، از ادامها، رابطه ها، نگاه‌ها و کلمه‌ها، احتمالا از اون آدمهایی هستی‌ کوچکترین تغییر تن صدا، یا خطوط چهره‌ آدمهای عزیز زندگیت برات یه معنی داره. یادمه زمانی‌ که توی نوشته‌هات غم بود، من نفسم می‌گرفت از شدت حسی که میگرفتم....اولا که عاشقت شده بودم ندیده...حتا فکر می‌کردم (جدی ها!) که یعنی‌ می‌شه ۱ روز ببینمش؟!!! اما از یه زمانی‌...حس کردم سنسور‌هات داره ضعیف می‌شه...حتا دقیقتر بگم، به عمد داره ضعیف می‌شه...نمیشناسمت که! اما حس می‌کنم اون همه حسّ قشنگ و درک ظریف خود خواسته داره کم می‌شه...

از نوادر مردان روزگاری

اینجا رو دوست دارم گرچه بعضی از افکارت رو نمیپسندم ولی روی هم رفته خیلی بهت احساس نزدیکی میکنم . انسان شریفی هستی . برای مرد بودن یک کم احساسی هستی ولی احساساتت قابل احترام و زیبا هستند. امیدوارم در کشتن همه ی دیوهای زندگیت موفق باشی.

are shotore khabid, vali dream land ghavi tar az in harfas!

پی اس عزیز: ممنون. من یادم نیست اون موقع فیلتر بود الان تو یادآوری کردی فکر کنم این شتر از همون موقع جلوی دریم لند خوابید تا الان

راحیل عزیز: دقیقن موافقم. اما دیو زیادی هم دردسر داره

این دختره عزیز: ممنون. لطف داری. دختر و پسر بودن نویسنده هم زیاد مهم نیست. دیوهای قبلی به قول تو اعتماد به نفس می‌یارن و شجاعت می‌کنن.

تنها خوبی اين جريان اينه که ديوهايی که کارشون تموم شده، يه جور اعتماد به نفس به آدم می دن.
اين سرزمين رويايی حس خوبی می ده به من، زياد سر می زنم بهش. اوايل که می خوندمش، درست نمی تونستم تشخيص بدم که نويسنده اش زنه يا مرد! نمی دونم چرا، شايد چون پستها خيلی شخصی نبودند که بشه فهميد.

راست میگی.. آدم همش میگه این یه کارم که انجام بدم دیگه بقیه ش رله س. هر کدوممون صد تا از این یه دونه کارا انجام دادیم و هیچ وقت هم بقیه ش رله نبوده که هیچ، پیچیده تر بوده. اما کی می دون رفیق. شاید زندگی همین باشه یا بدون اینا خیلی بی مزه باشه! :)

nafare aval, begam ke filter bud inja mogheyi ke sarbazi budid, va man mikhundam injaro , va badesh va nashod ta vaghti omadid va man az on be baad rahat tunesam bedune filter bekhunam . yooooooohoooooo
koli ham zogh kardam on moghe, pas ye chize positive bude. :) :D