delam mikhaad begampaasho az aqvaruome farsi zabaan khaarej sho be samte donyaaye digeh.

Dream jaan, hameye maa gereftaare hamin aqvarium hastim va faghat mohtaviyaate aqvarium fargh daareh.roraast baasham baayad begam omidi ham be daryaa nist.

يه جا خوندم برای تکنيک های آرامش اينکه تو اتاقتون آکواريوم بذارين/حرکت آرومشون و سبکيشون در آب بشما آرامش ميده /حتا اگه سياه باشه!

من همه جور اهيو دوست دارم غير از اونا که بقيه رو ميخورن!
تونم جزو طبيعتشونه ديگه.
فيلم نمو رو ديدی؟مال بچه هاست ولی خيلی قشنگه حتما ببينش .داستان در مورد ماهيهاسن.

ساکن سرزمين رويايی عزيز:اگه حتا مطلب پست قبلشو ميخوندی ميفهميدی که منم خيلی اعتقاد ندارم البته خنده دار هم نميدونم.
هر عيد بهونه ای برای شادی آدمهاست مگه اينکه عيد مزخرفی به نام عمر کشون ! باشه.
بهونه ای برای شادی و با هم بودن:)

ببخشید کامنت زیر را من نوشتم که یادم رفت اسمم را بنویسم

و اما در مورد ماهی ها
می گویم دوست عزیزم ، اگر لاک پشت با تدبیر وجهاندیده ای در آن آکواریوم نباشد که از شکوه وعضمت دریا واز بی کرانه گی آن به بچه ماهی ها گفته باشد ، تدبیر چیست؟ راستی چیزی بنام دریا در ذهنیت بچه ماهی ها می تواند وجود داشته باشد؟

اين کامنت برای نگار است !
نگار عزیز ، قضاوت از موضع دستی از دور برآتش داشتن شرط انصاف نیست . بی شباهت به آواز دهل از دور نیست! زندگی که نه ، حتی اگر یک مسافرت یک ماهه هم به آن دیار بکنی کافیست که در قضاوت ات تجدید نظر کنی !

سلام:
اين کامنت واسه متن وطن که ميگن اينه هستش.پسر خوب زيادی تند رفتی: آخه توی اين مملكت دلمونه به چی خوش باشه؟! آب و هوای خوبش؟! تكريم و احترام و منزلت اجتماعی؟! درآمد مكفی؟! توزيع عادلانه ثروت؟! عدم تبعيض؟! خونه متری 1 ميليون؟! اجاره خونه ماهی 300-400 هزار تومن؟! تلفن؟! اينترنت؟! موبايل؟! تلويزيون؟! پارك؟! سينما؟! مدرسه؟! دانشگاه؟! اتوبان؟
من طرفدار اين حکومت نيستم ولی قدر ايرانو بدون.با همه ی ايرادهای کوچيکش ادم دلش واسش تنگ ميشه.من تو ايران زندگی نميکنم ارزومه دوباره برگردم ايندفعه قدرشو خوب ميدونم.
فکر کردی بقيه جاهای دنيا تبعيض نيست؟؟باور کن هست از ايران بيشترشم هست.در ضمن ايران اصلا کشور گرونی نيست چرا نميگی تو ايران بنزين چنده؟؟ميدونی وقتی اينجا به دوستام ميگی بنزين تو ايران انقدر ارزونه واقعا تعجب ميکنن.
اب و هوای ايران چشه؟؟و ....
در ضمن من ارزومه همون چيزاييو که تو بهشون دلت خوش نيستو دوباره ببينم.مثل اتوبانا پارکا و سينماها و مدرسه ها و دانشگاهای تهران.قدر ايرانو بدون.
موفق باشی.

ماهی های آکواریوم ذهن من گرچه غم هایی بزرگ تر از تنگناهای پوچ زندان شیشه ای شان دارند و حرف های شان بسیار است اما اغلب ‏به درد دلی غم افزا در خلوت خویش بسنده کرده و گاه نیز زار زار گریانند و گرچه تشنه ی یک نیاز اما غرقه ی صد عشق نالانند؛ عشق ‏به صداهای متوهم از هوای مواج تلاطم وار هزاران عقده ی ناگشوده و تنفر از آماسیدگی حقیقت هایی صدف گونه اما خالی از حتی یک ‏مرجان از صلب رهیده ...‏

صبح دم ماهی فروشی بغضم گرفته بود.ماهی فروش با خوشحالی و غرور به ماهی هايی که داشتن جون ميدادن و بالا پايين می پريدن نگاه می کرد و داد ميزد:بدو ماهی تازه آوردم
...
:(

من شخصا ماهی سياه زشت ها رو بيشتر دوست دارم. از اونايی که يه قلب دارند به گرمی خورشيد ديگه:)

شايد بشه گفت وضع ماهی های اسير آکواريومت از وضع اکثريت ايرانی ها مخصوصا ساکن ايرانش بهتره.ماهی زشت بودن بهتر از ايرانی خوشکل بودنه

اينو خيلی گفتم به همه ! ولی بازم ميگم گر چه حال من هم دست کمی از حال تو نداره.
Babe
There sould be laughter after pain
There should be sunshine after rain
So why worry now
Why worry now

يادداشت «وطن وطن که ميگن اينه» رو که می‌خوندم واقعا مونده بودم چی بگم! يعنی اين همون سرزمين رويايه!
اما در مورد پست قبلی واقعا ابراز همدردی ميکنم. اينترنت زغالی با فيلترينگ. وقتی هم دی سی ميشی احساس ميکنی يه چيزی کم داری. ميگن اينا از علائم اعتياده!!
ماهی های سياه کوچولو با بالهای کوتاه زشت نيستند٬ اصلا!

آخه اين همه احساس از کجا می آد...؟ به اون کسی که اين همه يه جا نثارش می شه حسوديم شد!

چه جالب.قبل خواب داشتم ماهی سياه کوچولو رو ميخوندم.دلتنگيم مثل خط فاصله ميمونه.نميمونه که..ميره.باشه؟

دوست خوبم ، حد اقل وجود مجازی من رو در کنار خودت بدون، البته همه تنهایی ما که هیچوقت پر نمیشه و همیشه بد هم نیست ، ...

از دل‌گرفتن و دل‌تنگی می‌گويند...

یادم باشه برات یک ماهی قرمز توی آبهای دریای شمال رها کنم.
آخه من هم از اسارتشون رنج میبرم.
از بی گناهیشون
از بی زبونیشون
از اینکه ما آدم های خود خواه اینجوری اذیتشون می کنیم.
بزار پام برسه به دریای شمال، حتمن این کار رو می کنم.

پسر تو آخر احساسی
خیلی به این احساس پاکت افتخار می کنم.