چه حالی ازش گرفته شد خدائیش :دی

ایرانی مقیم امریکای نازنین:
و من چقدر منتظر آن عکس شدم. و چه روزهای بدی بود. گرم و خونین. هیچ وقت یادم نخواهد رفت. و قبل از انتخابات ما چه شوری داشتیم و بعدش چه غمی

تشکر ویژه از بچه های آمریکا و کانادا به خاطر تمام خلاقیت هایی که در تظاهرات نیویورک به خرج دادند.
برقرار باشید و سبز

سرزمین رویایی عزیز، من امسال رای اولی بودم. شاید یادت باشه قبل از انتخابات با شوق اومدم اینجا نوشتم که دارم می‌رم رای بدم. روزی که رای دادم گذرنامه‌ام رو از پنجره ماشین گرفتم بیرون و جلوی مرکز رای‌گیری شهرم یک عکس گرفتم. می‌خواستم فرداش که نتایج رو اعلام کردند برات اون عکس رو بفرستم. یادته که گفته بودم می‌فرستم. اون عکس صد روز بیشتره که توی دوربینم نشسته. بی صدا و آروم و صبور نشسته برای روزی که دوباره بتونم برات بفرستمش. ولی امروز به جای اون عکس این لینک رو تقدیمت می‌کنم. می‌دونم که خودت هم صبح بشه خواهی دید ولی خواستم این لینک رو از راهی دور (تقریبا هفت هزار مایل) به شما و همه دوستان صبورم در ایران تقدیم کنم. ما انگشت کوچیکه شما بچه‌های ایران هم نمی‌شیم، ولی تنهاتون هم نمی‌ذاریم.
http://onlymehdi.tumblr.com/post/195153719