ندا جان:
تا جايی که من يادم می‌آيد هيچ وقت چيزی ننوشته‌ام که کسی برود خودش را به کشتن يا شکنجه بدهد. من از مبارزه مدنی نوشته‌ام. روشن کردن چراغها سه شنبه هفته پيش و سعی کرده‌ام اخبار و اين موج را زنده نگه دارم. بنابراين به کسی نگفته‌ام چه طور مبارزه کند چون نحوه‌ی مبارزه‌ی هر کس به خودش مربوط است. من تنها گلايه کردم که چرا عده‌ای اين روزها به جای زنده نگهداشتن اخبار و شهدا، می‌توانند پست‌های عادی بنويسند در حاليکه روزهای حساسی را می‌گذرانيم.
از آنجايی که در عالم مجازی با عده‌ی معدودی ارتباط دارم احتمالن اخبار شما مثل اخبار رجانيوز و فارس زياد قابل اطمينان نيست.

فکر می کنید خیلی شجاعید در خانه تان زیر کولر نشسته اید و مردم را شیر می کنید بروند خودشان را به کشتن و شکنجه شدن بدهند؟ آنها که شما را از نزدیک می شناسند می دانند که حتی در یکی از این موقعیت های خطرناک خودتان را قرار نداده اید. تا وقتی همراه این مردمی که ازشان حرف می زنید نشده اید حق ندارید حتی یکی از این پستهای شورانگیز بگذارید و گرنه شما هم در خیانت به مردم چیزی از آنهایی که فحش نثارشان می کنید کم ندارید.

You are right. I can't live normally and I also doesn't want to forget. I think this is not emotional, this is a logical behavior. We shouldn't get excited after any history accident , do the reaction and after a while forget everything completely. That's why I like Mousavi. He goes slowly but continuesly. I like your website . you spend time to collect all the most important news. Thanks

زنده باشی بخاطر این همه تعهد

هاله‌ی عزيز:
چند بار برايت نامه برقی فرستادم اما گويا چک نمی‌کنی ای ميل‌هايت را !
من هم دوستت دارم.

من وبلاگ ندارم ولی واقعا مایوس میشم از خواندن وبلاگ هایی که حتی یکی از لینکاهشون هم در مورد این جریان نیست، واقعا در خود فرو رفتگی تا کی!

دست هایمان را در باغچه میکاریم
سبز خواهیم شد
می دانیم
می دانیم
می دانیم...

گفته بودم خیلی دوست​​ات دارم؟

مرسی پسر رویایی که هستی و دل​​سرد هم نه.

تعداد ممکنه در سطح مملکت نباشه اما کم هم نیست. همین که دنیا دیگه می​​دونه ملت ما سی ساله گروگان گرفته شده بزرگ​​ترین دست​​آورد این حرکت بوده. کار خودت رو بکن، من​​هم و بقیه هم. اگر نکرده بودیم و ننوشته بودیم تو این چند سال الان این نبود که شده.