خانم رهنورد در نماز جمعه امروز:
http://takseda1385.blogspot.com/2009/07/26.html

صبح جمعه ما شده، جمعه عصر به وقت ایران. فیلم‌ها داره به سرعت می‌رسه. همچنین عکس‌ها. فقط اومدم بگم امیدوارم همگی به سلامت به خونه رسیده باشید و دوست داشتم بگم دست همتون درد نکنه. محشر به پا کردید امروز. به امید روزهای بهتر.
http://friendfeed.com/hanif/7af52c88

بسیار متشکرم که مرا با این گروه زیبا آشنا کردی. خوش باش

سرزمین رویایی عزیز، امروز دعا دعا می‌کردم که اگر چیزی نوشتی قسمت نظر‌خواهی باز باشه. ده شب به وقت ماست. اومدم سری زدم و دیدم نظرخواهی بازه. تمام روز خبرهای این جمعه رو از بالاترین خوندم و با خودم هزار و یک فکر کردم. می‌دونی، روزهایی که شما نازنین‌ها مثل این جمعه دور هم جمع می‌شین ما اینجا دل توی دلمون نیست. روزهایی که چهار بعد از ظهر قرارتون هست می‌شه نزدیک‌های چهار صبح من. توی تاریکی بیدار می‌شم و پای این صفحه نورانی می‌نشینم. خبرها رو می‌خونم و منتظر می‌مونم دوستانی مثل خودت که می‌دونم ممکنه توی جمعیت بوده باشند برگردند و ازشون خبری بشه. راه دوره و هزار نگرانی. این جمعه تا شما دوستان برگردید حدود دو یا سه صبح به وقت من خواهد بود. چشم می‌دوزم به این صفحه تا همه به سلامت برگردید. به تو سری می‌زنم و به زن روزهای ابری نازنین که با اینکه نه منو می‌شناسه و نه من می‌شناسمش مرتب نگرانش هستم. دوستان دیگه‌ای هم هستند که البته سعادت دارم و می‌شناسمشون و دونه دونه به تمام وبلاگ‌ها سر می‌زنم تا خبری از همه بشه. کاش بین شما بودم این جمعه و تمام روزهای دیگه. شما ما رو هم سر بلند کردید. نمی‌دونم اگر روزی من و امثال من برگردیم آیا می‌تونیم از شرمندگی شما عزیزان در بیایم؟ باز هم دوست دارم بدونی که ما در کنار شما هستیم هر چند از راه دور. هر کاری که به فکرمون می‌رسه می‌کنیم. از طومار سبز امضاء کردن تا هر چیز دیگه‌ای که فکر می‌کنیم شاید کمکی باشه به شما و ایران عزیزمون. سر انگشتان سبز تک تک شما رو که برای آزادی بالا می‌ره از راه دور می‌بوسم. جمعه صبح به وقت ما، ساعت‌های یک و دو نیمه شب می‌دونم که بلند می‌شم و گوشه کنار این دنیای مجازی رو نگاه می‌کنم. راه دوره و هزار نگرانی هست سرزمین رویایی عزیز. کاش کنار شما بودم.
پ.ن. آهنگ بسیار زیبا بود. گوش کردم و لذت بردم هر چند غمگین هم شدم.