منم دير رسيدم ولی همين جا تبريک می گم دو سالگی سرزمين رويايی ات و را آرزو می کنم حالا حالا ها بنويسی.
می دونی تو از معدود ادمهايی هستی که درست شبيه وبلاگتی همين قدر شفاف و زلال .
شاید برای همین زلالی است که حتی در روزهایی که زیاد سراغ وبلاگستان نمی امدم هم محال بود اینجا سر نزنم.

HAPPY

سلام رویایی عزیز من. متاسفانه کمی دیر رسیدم، ولی: ´وبلاگت برای من همیشه یکی از دوست داشتنی ترینها بوده. یعنی شاید بهتر باشه بگم تصویری که از تو در ذهنم دارم، برام بسیار دوست داشتنی هست، جز کمتر کسانی هستی که با تولرانس می نویسی و این خیلی ارزشمنده. نازخاتون راست میگه و ما در غیبتهای وبلاگیمون؛)) از تو حرف زدیم و من در جواب نازخاتون گفتم که به نظر من هیچ ایرادی نداره که پسر رویایی رو "نازنین" و "عزیزم" خطاب کردی! برای من یکی که هم نازنینی و هم عزیز.:) تولد وبلاگت رو تبریک میگم. دلم برات خیلی تنگ شده بود. سفر خوش بگذره، کاش من هم یک زمانی بتونم برم ایرانگردی :)

از وبلاگت لذت می برم رفيق و خيلی وقتها ازت ياد می گيرم.مبارک باشه

دو سالگیت مبارک.امیدوارم سال ها بنویسی.من سرزمین رویایی رو دوست دارم.سرزمینی که سرشار از احساسات زیباست.

گر چه دير.... اما....عرض ادب و تبريک.....

سلام
رویایی عزیز
تولدت مبارک
زندگیت مثل وبلاگت رویایی

سلام.تولد وبلاگتون را از صميم قلب تبريک ميگم.از مطلب چشمهايش خيلی خوشم اومد.اين شعر خيام رو دوست دارم به شما تقديم کنم:
از دی که گذشت هيچ از او ياد مکن
فردا که نيامدست فرياد مکن
بر نامده و گذشته بنياد مکن
حالی خوش باش و عمر بر باد مکن
موفق باشی دوست عزيز

سلام.... بهتون تبریک میگم.... البته من که خودم رو کشتم که کامنت بذارم ولی خیلی وقت ها که میام اینجا کامنتینگتون خاموشه و نمیشه نظری داد.... به هر حال همیشه می خونمتون... موفق و سربلند باشید

وبلاگی که اينهمه محبوب هست نشاندهنده اينه که می تونه در ادامه راه موفق تر از دو سال پيش باشه. تبريک می گم و اميدوارم موفق باشی

سلام
به گاه آمده ام یا دیر ؟ فرقی نمی کند !
باشعری تقدیم به مربم مادر مسیح ومادر تمام صلح طلبان جهان به روزم
همچنین با یه تقدیم به زندانیان سیاسی !

تا وقتی دیگر رفیق

آقا من ای ميلتو پيدا نکردم...خنگ که نيستم..ها؟

عاشقانه‌هات هميشه تو ذهنم و دلم طوری نفوذ می‌کنن که وصف شدنی نيست... تو اين يک سالو نيمی که اينجارو خوندم هميشه خواستم بهت بگم و چه وقتی بهتر از حالا... تبريک خالق نفوذپزير ترين نوشته‌ها.

دوستان گل:
من موندم که چی بنويسم. از اين همه انرژی مثبت که برای من فرستاديد ممنونم. بی‌شک حرف‌های شما برای هميشه در دلم خواهد ماند.
دوستتون دارم

هزارتا وبلاگتو دوست دارم!!عالی هستی!

تبريک بابت دو سالگی. نمی دونم چرا فکر ميکردم که بيشتر از دوساله که اينجا رو ميخونم. منم مثل نازخاتون فکر ميکردم اوايل که مونث هستی بس که توجه ات به ريزه‌کاری های دور و برت زياد بود و بس که نوشته هات خالص و پاکند. يادمه يه بار بعد از يه چت نوروزی وبلاگی خواستی باهام چت کنی و من در حال چت کردن با پانته‌ای غربتستان بودم که ناچار شدم ازت عذر بخوام... ديگه هيچوقت فرصت دست نداد که باهم چت کنيم و آشناتر بشيم. هنوز دلم بابت اون روز ميسوزه... کاشکی به پانته‌ا گفته بودم بقيه چتمون رو بذاره واسه بعد...

سلام
بايد اعتراف کنم که من هم خيال می کردم اين نوشته ها ازضمير يک دختر بيرون می آيد هر چند که من اين دسته بندی زنانه و مردانه را در نوشتن قبول ندارم و نوشته های خودم را هميشه مثال می آورم ولی حالا ديگر دراعتقادم راسخ تر شدم که نوشته .جنس نمی شناسد.
تولد دو سالگی کودکت مبارک:
پروردمش به ناز که بنشينمش به پای
پيروز باشی

من درد ها کشیده ام از درازنای این شب بلند
با این همه
جهان و هر چه در اوست
به کامِ کلمه بازِ بی چراغی چون من است
من چکیده ی نور و
عطر عیش و
آواز ملائک ام
وطن ام همین هوای نوشتن از شرحه ی نی است...

پی در پی اندیشیدن به همه ی آن هرزه فکرهای گسسته ی ضرباهنگ داری که هر جانِ رها را بی قرار می سازد و هر ذهن آزاد را در توالی منظم اما بی منطقِ حادثه ها به اسارت می کشد جدا سخت است و توان فرسا و گاه خارج از ظرفیت، اما سخت تر آن است که چشم بر این همه دم و بازدم عاشقانه ببندی و این همه شور در بازخوانی ديروز از دست رفته و این همه اضطراب را بر پیشواز فردا روز هنوز نیامده نبینی... چقدر خوب است که تو نمی توانی گنگی حادثه های ناتمام در هم آميخته را حس نکنی و دلتنگ همین لحظه های کوچک و بی درد با هم بودن نشوی که من و تو، که ما، عشق را بی بهانه دچاریم و شوق را دم به دم در سینه های سرشار از يادهای ماندگارمان، در تکراریم.

سرت سلامت.
سرخوشی هایت پایدار...

مبارک است ساکن احساساتی سرزمین رویایی !

من جواب شما را تازه الان خواندم

به هر حال به نظر من ادبيات شما شديدا مشکل دارد و بيشتر فکر می کنم برای جلب توجه جنس مخالف است خيلی از نوشته های شما

سالگرد تولد سرزمین رویای مبارک
بدون شک سرزمین رویایی باعث شد یه دوست خوب مثل تو پیدا کنم که اینقدر با احساس و قشنگ مینویسه .
موفق باشی و امیدوارم سرزمین رویایی همیشه زنده باشه
:)

سالگرد وبلاگتون مبارک . من همیشه می خونمتون و در لینکای کیوان عزیز سی و پنج درجه وقتی می بینم اپ کردید حتما سر می زنم . تک و توک هم کامنت گذاشتم . این پست هم ایده بسیار جالبی بود . همیشه پشت این نوشته ها پسر جوان بااحساسی را تصور می کنم که از عقلانیت و منطق قابل احترامی برخوردار هستش . امیدوارم نوشتنتون در این فضا سال ها تداوم داشته باشه .

برای منهم خیلی پیش اومده که با نظراتت موافق نباشم اما همیشه نوشته هات برام جذابیت داشته و دوستشون داشتم .

فرقی نداره موافق نوشته هات باشم يا نه، نوشته هات دوست داشتنيه و جذاب! من فکر می کردم خيلی بيشتر از ۲ ساله که می نويسی

سلام دوست عزیز و گرامی،

وبلاگ زیبا و پر محتوای شما را مطالعه کردم و از آن بسیار لذت بردم.

موفق و موید باشید.[گل]

باز هم اين قدر امروز و فردا کردم که دير شد و فرصت و از دست دادم...ما نمی خوام فرصت تبریک گفتن و اینجا هم از دست بدم ...
سهم من از اين دو سال چند ماهی بيش نيست...از همون پست شب ستاره...؛در لباس عروس خنده اش را به ياد می آورم؛...و بعد از اون ...پنجره...؛داشتم فکر می کردم تنها من هستم که بدون آنکه بدانند لحظات زيبای زندگيشان را با آنها شريکم؛..این ها شاید به یادماندنی ترین نوشته هایی بود که اینجا خوندم...و بعد از اون هر دفعه که سرزمین رویایی توی لینکدونی ها پررنگ می شد خوشحال از اینکه می تونم چند دقیقه ای رو توی سرزمین افکار و احساسات رویایی بگذرونم ..می اومدم اینجا ...
من هم به قول ۳۵ درجه از اون خوانندگان خاموش بودم...به طور کلی کمتر می نويسم و از قدم زدن تو دنيای ناشناخته ديگران بيشتر لذت می برم ..ممنون از اينکه مي نويسی و تولدت مبارک سرزمین رویایی آرامش بخش!...

تو یکی از با جنبه های بلاگستانی در وضعیتی که نقدت میکنن.
منم مثل انار همیشه باهات موافق نیستم ولی از خوندن بیشتر مطالبت لذت میبرم.
مبارک باشه دوسالگیت.

دیدی به طرف میگن از سنش بیشتر می فهمه یا قیافش جا افتاده این مثال برای وبلاگت صدق میخوره .به قول معروف اصلا به قیافه وبلاگت نمیخوره دوساله شده باشه .برو بالای 5 سال سابقه.
تبریک و موفق باشی

من عاشق عاشقانه هایی هستم که هر از گاهی مینویسی،چشمهامو میبندم و تصورت میکنم در حال خوندن اونا برای من .
ناب ترین احساساتم نثارت .

مبارکمان باشد ۲ سال زندگی در سرزمين رويايی

سلام
و تبريک دوست عزيز
خوشحاليم

خیلی مخلصیم :)

مبارک باشه. حس خوبی داشتم به نوشته هات و به نقاشی های گه گاه مادر.موفق باشی دوست من

من هم نرسیدم به 5 خط نوشته. اما کلا خوشحالم از اون روزی که برای من هم یک ایمیل اومد که فلانی آمده تهران و قراره دور هم جمع بشیم . من نه فلانی رو می شناختم نه کسی که به من ایمیل زده بود رو. رفتم سر قرار و چه خوب کاری کردم.
برای من آدمهای پشت وبلاگها آدمهای قصه اند. قصه ات پر بار باد!

تبريک

سلام و تبريک!

سرزمين رويايی رو یک سال و نیم دنبال ميکنمُُ. می دونيد منم فکر می کردم اينجا متعلق به يه دختر! اينجا خيلی وقتا باعث شده يه کم از سرعتم کم کنم و به احساسم هم توجه کنم.
موفق باشی در راهت

manam ba aghaye teran havaii bishtar movafegham.yebaram nazdik bud bahat dast be yaghe sham,ke fek konam yadet nayad;) .be har mikhunamet.shad bash va kamtar ghose bokhor va kamtar az in mardom bad begoo,ke ma inja delamun belarze;)

دوست من
مبارکت و مبارکمان باشد. من دیروز و امروز به اینترنت دسترسی نداشتم،‌نشد زودتر دو خطی روانه کنم. ولی همین که دو ساله شدی خوشحالیم. نمی دونم در این سرزمین رویایی تو چه حسی نهاده شده که همیشه آرامش بخشه.

من گذاشته بودم بهت ايميل بزنم که خوب طبيعتا يادم رفت. اشکالی نداره...اينجا هنوز هشت سپتامبر تموم نشده. وقتی فهميدم برخلاف تصور من پسری باورم نميشد! با نوشته هات هميشه موافق نيستم اما حتما ميخونمشون. دوسالگيت مبارک باشه. به خاطر اين معاشرتهاست که من وبلاگستان رو دوست دارم...