چرا کامنت دونی بالا رو بستی؟

ندوهی در چشمانت نشست رهرو نازکدل...

میان ما راه درازی نیست؛لرزش یک برگ...

murche ham nistim kami ehsase khoshbakhti konim!

مقایسه قشنگی بود ولی فکر می کنم مورچه های توانایی کارهای بزرگ رو ندارن ولی این بچه ها دارن!

از اينجا کلی خوشم اومد.تازه پيداش کردم.بازم می آم

سلام
از این مطلبت خوشم اومد و البته از نظرات دوستان
حیف که خودم نظر خاصی ندارم !
من ب یه مطلب جدید به روزم
" مناظره من و روح ... "
منتظرم

مورچه ها گاهی چیزهای خوبی اند!

منظورم شما نيستي، كلي مي‌گم. مورچه‌ها بر خلاف آدم‌ها حرف نمي‌زنن، فقط عمل مي‌كنن...! ما آدم‌ها فقط حرف مي‌زنيم و ادعا مي‌كنيم. حتي خيلي از ما بلاگرها و مدعي‌هاي روشنفكري و تمدن و اخلاق، در واقعيت خلاف ادعاها و نوشته‌هامون رفتار مي‌كنيم.

one great post with a greater necessity to hear it for most of us, so we don't forget why we are here

thanks dear Dream for posting this

چون آدم ها از وقتی چشم باز کرده ان بیشتر نفرت یا بی تفاوتی رو بهشون یاد داده ان، تا دوست داشتن رو. زیاد تقصیری ندارن. به دل نگیر. شاید بلد نیستن. تازه، مورچه ها در حقیقت عاری از هر نوع دوست داشتنی ان. اما، اما، این آدم هان که در اونها دوست داشتن جستجو می کنن. خوش خیلیه.

مقایسه قشنگی بود اما چندتا نکته انحرافی داشت!
شما اون برنامه مستند 5 رو دیدید که یک نوع مورچه قرمز رو نشون میداد که میلیونی به جاهای مختلف حمله می کردند و همه چیز رو می خوردند؟شایان ذکر هست که افراد دهکده وقتی متوجه می شدند که مورچه ها می خوان حمله کنند کلا!از دهکده فکرار می کردند و مرغ و گاو واحشام رو می ذاستند بمونه و فردا فقط اسکلت این جانورا باقی می موند!
البته خواستم کمی مزاح کنم با شما.اقای دریم(خیلی مستعاره)خوشحال می شم من رو بلینکید.البته چه اینکار رو بکنید و چه نکید من لینک شما رو توی وبلاگم گذاشتم چون جالب می نویسید.فقط به نظرم بهتره کمی هم در مورد چیزای مختلف زندگی بنویسید و همش به ازادی و حقوق بشر و....اینا گیر ندید.البته میل خودتونه.
راستی باید بگم که قالب وبلاگتون فوق العاده هست و خیلی به اسم وبلاگتون می خوره.

مقايسه ی جالبی بود :)

دريم خيلی دوس داشتم اين پستتو. خيلی