ميدونی رويايی جان باز گلی به جمال خودت که حداقل اينقدر وجوشو داری که بنويسی که اين نقطه نظر خودته ! بعضی وقتها وقتی بعضی ويلاگها رو ميخونم اونقدر متاسف ميشم که نگو .يه وبلاگی رو از همين کامنتهای سايت شما رفتم و خوندم که نوشته بود با افتخار به انصاری چند تا بربری به من میرسه؟ و يه لحظه ميخکوب شدم که عمق حسادت آدمها تا چه اندازه ميتونه باشه.نميدونم چرا آدمهايی پيدا ميشند که تا يه ماشين مدل بالا ميبينند دلشون ميخواد يه خط بکشند روش. يا يه لگد بزنند به تايرش چون فکر ميکنند احتمالا اين بابا ارث باباشو يک جا بلعيده. انگار ما هميشه دنبال يکی ميگرديم که حسرتهامون رو با فرياد سر اون خالی بکنيم .تو روزنامه اعتماد ملی نوشته بود که خانوم انصاری از بچگی آرزوی رفتن به فضا رو داشته و ... و من واقعا خوشحالم که ميبينم کسی تونسته به آرزوی ذيرينه اش برسه .صرف نظر از اينکه توانايی مالی من چقدره .و خوشحالم از اينکه ياد نگرفتن ناتوانايی های خودم رو با تحقير موفقيتهای يکی ديگه پوشش بدم

ممنون رفیق، لطف داری، لطف کردی...

خانم انصاري مختاره پولشو هر جور دلش ميخواد خرج كنه . كشور ما هم كم پول و درآمد نداره . مشكل اينه كه يه عده ايران رو يه سفره بزرگ پهن شده براي خودشون ميبينن . گيريم خانم انصاري هم ميخواست به ايران كمك كنه ، با چه ساز و كاري ؟ مگه سرنوشت كمكها به بم يادت رفته؟

آقای ابوالفتحی:
ممنونم از لینکی که فرستادید.

خانم انصاری در مطلبی که رادیوزمانه هم ترجمه‌اش کرده و الان روی صفحه‌ی اولش موجود است به نکاتی اشاره کرده که می‌تواند پاسخی باشد به سوال شما

عکس پست هفت ساعت تا پرتاب قابل ديدن نيست :(

Please post it on your weblogs:
http://save-kobra.blogfa.com

درمورد پست قبليت شب شراب مي ارزد به بامداد خمار!

‌پرهام جان:

قابلی نداره :)))))))

درود
به مطلبت کاری ندارم! ولی قالب وبلاگت فوق العاده است! از معدود قالبايی که حسرتشو خوردم!!
...کاش مال من بود!!

...همين.